Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2016

ταμπορ

Εκει που οι ανθρωποι
κλειδωνουν τα συναισθηματα
βρισκεται το μυστικο σου
εσχατη προδοσια
να φυλακιζεις το κορμι σου
στο δρομο περνωντας
σκορπιες εικονες
ενα μεγαλο γκριζο αυτοκινητο
κυοφορει το μισος
αφου δεν καταλαβες
τι θελει ο νανος
ο ετερος νανος στο σπιτι σου
πως εσυ γραφεις ερωτικα
στιχακια;
πως εσυ μετα βδελυγμιας
παγιδευσες το δακρυ μου
αλλα θαυμαζες κρυφα
τη μισαλλοδοξια;
Μαλλον ποτε δεν θα καταλαβω
τι θα πει θεατρικος συγγραφεας.
Εχω στο λαιμο μου δυο θηλιες
και κρυα χερια
ασμα
κυκνειο
ω τρελε επιλογε
της ακτινοβολιας αιθουσα
ιερεια
με τα ματια σου
τοσο σφιχτα ηταν
που με κοιταζες
νουθετουσες
νομοθετουσες
και σημερα μολις
καταλαβα
πως αγαπησα πολυ
τον εαυτο μου
για να σε συναντησω
αγαπησα πολυ
το ψεμα σου
σαρκοβορο πλασμα
για να κατανοησω
το χρωμα σου.
Γυρισα ξανα εκει που αισθανομουν
ασφαλεια
εκει γυρισα
χειλη στο λαιμο
μια καθετη γραμμη
αναμεσα στα ποδια
ενα χαμογελο
κι ολα
ολα μου τα μυστικα
εχασαν πια το νοημα τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου