Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

ξορκι

Καθε φορα
ανανεωνα το εγω μου
δεν κοιταζα χαμηλα
μεγγενη
αυτο το σπιτι
ιδια θεα
ο θανατος
να μην κλαψεις
εφυγα
λιακαδα
γυμνος
τα σημαδια μου
ξορκια
μικρες ιστοριες
αγαπησε με
πιο βαθια
πιο βαθια
αυτα τα κυματα
ειναι για σενα
κατανοησα βαθια
την αλυτρωτη λυπη σου
ενα βασανο
γιγαντα
να μην κλαψεις
απο το ανοιχτο δωματιο
καταγραφω τα ονειρα μου
στο σπιτι αυτο
κοιμαμαι
τον αιωνιο υπνο
ροζ
η δικη σου ομπρελα
προς τα κατω
σου ζητω
να μεινεις
σου ζητω
να μην κλαψεις
κοιτα με
κοιταξε με
πανω στο τζαμι
να καθομαι
ενα ολοκληρο βραδυ
πανω κατω
πανω κατω
γιατι να συμβει
αυτη η ματαιοτητα
αυτη η λυπη
πιο βαθια
αυτα τα κυματα
που βρηκα εγω
ολη αυτη
την εξωστρεφεια;
που βρηκα εγω
αυτο το ανοιχτο
δωματιο;
εκλαιγα γυμνος
διπλα στο γευμα μου
γυμνος
και παλι ηρθε
το αυριο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου