Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

ατιτλο

Αυτο το σπιτι
αυτο το κενο
αλλαζει
νεολογισμοι
ποτε θα ερθει η ωρα
να τριτωσει
το κακο
παρασυρθηκα
ποτε δεν αγαπησες
εμενα
αλλα την εικονα μου
και το ματι μου
δακρυζει
θαυμα
να γινω κι εγω
ενα πουλι
ξερουμε κι οι δυο
οτι κοιτας προστυχα
μονο προστυχα
μονο
προστυχα
μακαρι να μπορουσες
να δεις πιο κατω
απο την καβλα μου
αλλα δεν εισαι
ικανη
ικανη ή ψευτης
ικανη
και ψευτης
πολυ αργοτερα
ταχυδρομικο περιστερι
δηθεν ερωτησεις
αν ομως λαμβανες
αυτο που ηθελες
αν ηξερες
οτι ησουν
το επομενο χαρτακι
στο ταμειο μου
τα ματια σου
σιγουρα
θα σφαλιζαν
θα τραγουδουσαν
τη σιωπη τους
αλλος ενας
στη λιστα
των κωφαλαλων
ή εγω απλα 
δεν εμαθα ποτε
τι θα πει
κυβισμος
και παλινδρομηση.
Ματαιωθηκα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου