Κυριακή, 31 Μαΐου 2015

αΦει

Απο το φεγγιτη
σε κοιτω
να φευγεις
αστερια
τοσα δεν ειπαμε
κι αλλα τοσα
που θελαμε να πουμε
ο πρωτογονος φοβος
αποθηκη
ενταση
δικο σου ειναι ολο αυτο
δεν ησουν εσυ
στεκομαι ακομα εδω
να περασει κι αυτο
αναγνωριζω τον εαυτο μου
μεσα σου
και σιγα σιγα
καθε σου λυπη
μια μοναξια
αγοραζες βασιλεια
εχτιζες παλατια
καστρα
φρουρια
οι παιδικοι μου φιλοι
οι φοβοι μου
τρομονομος
να σε σκεφτομαι
οταν σε σκεφτομαι
η αυστηροτητα
το αλλο μισο του δικου σου φοβου
μια μεγαλη διαδρομη
για να καταληξεις
εσυ φταις
που πηγες και πεθανες
κι αν οχι
εγω ποιος ειμαι 
να δω προσπαθω
μεσα σε μια ωρα
κλαιω
ξανα
για μενα πια
οχι για σενα
εισαι δυνατος
παιδι του χιονιου
λιγα φρουτα
ωσπου να ερθει
ο θανατος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου