Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

σωτηρια

Εκει στο διακενο
κλασματα
στιγμες
ενα γραμμα πιο πριν
αμεσως πιο πριν
δεν θα αλλαζε τιποτα
απο την σκληρη τιμωρια μου
εκεινα τα σκαλια
τα θυμαμαι
ανεβαινα
κατεβαινα
προσποιηθηκα ξανα
τον υπεροχο ανθρωπο
που ημουν
τιποτα δεν προμηνυε
την καταγραφη σου 
στο αρχειο μου
τιποτα
ουτε μια αναμνηση
ουτε καν αυτο
σαν μπαλκονι κεντρικο
με ανθους
και κομποστ
ετσι μοιαζεις
ιδια ευθυτητα
απο το ιδιο αιμα
ευφλεκτο υλικο
Μικρε Χαρταετε
θα πεθανεις
χωρις σωτηρια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου