Παρασκευή, 1 Μαΐου 2015

νεαρη λαλα

Τα γραμματα μου
ολα μου
οι υποσχεσεις μου
η διαθηκη μου
να προσεχεις
ειναι πληγες μικρες
κρυφες
που πονανε
πιο πολυ
κι απο το ατελειωτο ψυχος
ιδιο με φωτια
κρυβομαι οπως παντα
στις λεξεις
διανθιζω την κολαση μου
με μια σταλα παραδεισο
η καρδια του Ααρον
ειναι γεματη μισος
ενα περιστερι
τελευταιο σ' αυτον τον σκοτεινο ουρανο
ειμαστε απο το ιδιο αιμα
εγω
εσυ
το μισος μου
δεν ξερω πια
μονο περιμενω
κι αλλο πονο
δινει
παιρνει
οποιος δεν εδωσε
και πηρε
συντομα
πολυ συντομα
φυλαξου μικρε
εγω σε ξερω
σ' εμπιστευομαι
πιο πολυ κι απ' αυτην την ιδια την αποκαθηλωση
τη δικη μου
τα λογια της
επιδρουν τοξικα και σκοτωνουν
ασε με και κοιτα
να μην πεθανεις κι εσυ
στα ιδια σταυροδρομια
στην ιδια εκεινη
ταλαιπωρια
στενο μου σκοταδι
το μονο
που ζητω
που σου ζητω
σωσε την εικονα μου
γιατι εγω
γιατι εγω
γιατι εγω
γιατι
ηθελα μονο
να πω μια ιστορια
την παγκοσμια βια
το βλεμμα
αδραχτι
το διαστημα
γαμηθηκα
κυριολεκτικα
να σε μαθω
να κλαις
πελωρια τερατα
η επομενη σελιδα
κοκκινη μπλουζα
απο το ιδιο αιμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου