Κυριακή, 8 Μαρτίου 2015

ρορσαχ

Τωρα καταλαβα
πραγματικα
εκλεισα τα ματια
ενας αλλος ανθρωπος
και γεννηθηκε ο μικρος χαρταετος
το αιμα τοσων αθωων
καρτες ρορσαχ
μικρα παιδια
ανυπερασπιστα
τα χρυσα σου μαλλια
στο πλαϊ
εκεινη η πορτα
να μου δειχνει το δρομο της εξοριας
στο κενο μου μυαλο
δεν υπηρξε ποτε πεινα
μεγαλυτερη
για να σε βρω
ανεγγιχτη ελευθερια
τα παιδια σου στο δρομο
η μποτα του κατακτητη
βασικο γευμα
να προσπαθεις και ν' αφηνεις τα σημαδια σου
μικρη καταστροφη μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου