Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2014

X.O.

Eτσι εγινα κι εγω
μικρος ιπποτης
καρκινωμα
στα ρουχα σου
υλιστης
στυγνος εκμεταλλευτης
και καπως ετσι κι εγω
ηρθα μες απ΄τον κοσμο
να σε διδαξω
μαζι να πεθανουμε
πεθαναμε ηδη
βαθιες βουτιες
στην οξυδερκεια
αδολα κι εγω
στον αγωνα αυτο
στον ηχο της βελονας
ταξιδι χωρις αυριο
αδολα κι εγω
αδολα κι εγω
μεσουρανησα καποια στιγμη
διαττων
διαττων
αδολα
σαν αιμα στον τοιχο
γιορτη διχως τελος
ολη αυτη η εχθρα
να με κυνηγας
αναπηδησε κατι μεσα μου
σαν πικ-απ
ή τσεκ-απ
ή stand up
κι εγω γελασα
λαβυρινθος
στεφανος
αγκαθωτο συρματοπλεγμα
τα δικα σου συνορα
το δικο μου ταξιδι στο διαστημα
εσυ ο κοσμοναυτης
να μου ψιθυριζεις
στη σιωπη
πως μ' αγαπας
κι αν αυριο
τελειωνα εδω
θα τελειωνε και το αυριο
αυριο
αδολα κι εγω
σαν σφαιρα
που βουβα ξεδιπλωνεται
σαν σφαιρα
βαθια κι αυτη
στην ιδια οξυδερκεια
φιλα με
φιλα με
φιλα με ξανα και ξανα
να μην ξυπνησω
πως μ' αγαπας
κι αν αυριο τελειωνα εδω
θα τελειωνε και το αυριο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου