Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

sound fx

Η σιωπη ειναι χρυσος. Κι εγω αυτο σκεφτομαι καθε φορα που μιλαω. Ειναι ομως φορες που η απεραντοσυνη της ανθρωπινης βλακειας ειναι τοσο μεγαλη που κι αυτο ακομα το μικρο μυστικο παραμενει θαμενο στα βαθη των αιωνων. Πολλες φορες ειχα την απορια αν η γενεσιουργος αιτια του κακου ειναι αυτο το μικρο σκοτεινο τριγωνο, γιατι ειμαι σιγουρος οτι η αρχη και το τελος του θρησκευτικου φονταμενταλισμου που περικυκλωνει τη σαρκα μου, αποτελειται κατα τα δυο τριτα απο αυτο και το αλλο ενα τριτο ειναι απομιμηση ψυχικου σθενους.
    Πολλες φορες δε, εχω την αισθηση οτι αυτο το πραγμα με κατατρωει και αν δεν υπηρχε αυτο θα ημουν πεζος και επιπεδος, αιωρουμενος πανω απο τις ανθρωπινες μαζες. Ειναι μαλλον η ταχυκαρδια που μου προκαλει, η οποια οδηγει στην αδρεναλινη και αυτο ειναι εθιστικο. Ειναι η αισθηση οτι εισαι στο ζεν της αυτοπραγματωσης, οτι η επικοινωνια με το χωμα γινεται μονο μεσω των υποπροιοντων της ανθρωπινης σαρκας. 
    Με πιο ρεαλιστικο τροπο, αντιλαμβανομαι οτι δοθησης της ευκαιριας, ειναι πολυ σωστη η εκροη υγρων προς το καθημερινο καθαρτηριο, γεγονος που μεσα μου ερχεται να επιβεβαιωσει οτι η βολβοστροφη και η ταχυπνοια θα ειναι με διαφορα τα τελευταια πραγματα που θα θυμαμαι μετα τον αιωνιο υπνο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου