Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

fok

Μου πες να φυγω 
κι εμεινα
να σε περιμενω 
σε λιμανια
μ' ενα παλτο στο χερι
κι εκρηκτικους μηχανισμους
στο στηθος.
Ο αερας με διεταξε γλυκα
να εχω
στο στομα μου
την πικρη γευση
του ιδρωτα σου τη νυχτα
και του προσωπου σου
την αχλυ 
στο μυαλο μου.
Στριφογυριζα αιωνες
γυρω απ' τη θεση αυτη
για να σ' αγγιξω 
μα καθε φορα
ο αντιλαλος
μ' εγδερνε σαν αγκαθι.
Κι οταν επιτελους ηρθες
ηταν το σφιξιμο για σενα
δυσλειτουργικο
και χτυπουσαν οι καμπανες
μεσα μου
αλλα δεν μ' ενοιαζε
αν θα βραχω
κι αν θα κλαψω
γιατι τα νοτισμενα χωματα
κι οι γλυκες πατριδες
που αφησες
στη θαλπωρη του χειμωνα
εζωσαν τις σκεψεις μου
με φιλια
και ονειρα
ατελειωτα
επλασαν 
για σενα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου