Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

πετ

Δεν απαλλαχτηκες απο την παρουσια μου
μικρη μου πορνη,
τις νυχτες,
αυτες τις ατελειωτες νυχτες
της ερευνας.
Εσυ εσκιζες τον κωλο σου
κι εγω εγραφα
νουμερα και λιστες,
εσυ γελαγες σε καθε χυσιμο
καμια φορα και δικο μου
κι εγω σαν το μαλακα,
σκουπιζα το χυσι
και δουλευα,
λιγο για μενα
και πολυ για τους γαμιαδες σου
κι αυτους ακομα
τους ξιπασμενους πουστηδες
που ξενυχτανε κι αυτοι,
σαν κι εμας,
ζητωντας μονο το γαμησι,
υπομονετικα σαν προσευχη
γραμμενη σε μια απο τις πολλες
αγιες γραφες
του μπουκ, του ηλπετρο,
πισω απο την καπνα
του τελευταιου σου γαρου,
τοτε που οι αντρες
ηταν αντρες
και οι πουστηδες πιο αντρες
απο τον τελευταιο κλαρινογαμπρο
της κοινωνικης δικτυωσης
και της γενιας
του δε σε παιζω μη μου σπασεις τα πλε'ι'μομπιλ.
Α και γαμηθειτε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου