Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

ατιτλο

Μια αορατη κρεμαλα
σφιγγει τη θηλια της
και η ανθρωπινη ζωη 
χανει τη μιλια της

οταν ακουσω οτι ερχεσαι
θα παρω την αγαπη σου
κι απο αυτο το μερος 
θα κοιτω τα λαθη σου

ενα τρενο ειν' η ζωη σου
κι εγω διχως εισιτηριο
σαν τροφιμος στη φυλακη
χωρις επισκεπτηριο

απο ωρες σαν φιλω
το μερος της ευθυνης σου
θα' θελα να βυθιστω
στην αδρεναλινη σου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου