Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

μοιρολοϊ

Ολες οι φωτογραφιες
τα ματια
τα ματια εκεινα
σπονδυλωτο διηγημα
να κανετε ταξιδια
πως θα φαει το παιδι
παγωτο
ποδηλατο
βιβλικη φιγουρα
κρυο σπιτι
σειρηνα
π
π
εικοσι λεπτα
πανω κατω
το χρωμα του τοιχου
εσυ να κοιτας
πανω
κι εγω εσενα.
Σου κλεινω το στομα
δεκα ακομα λεπτα
πολλα τηλεφωνα
ποιος ηταν αυτος 
που πεταξε;
Οχι, μη νομιζεις
δεν ειναι για σενα
το αρωμα
για μενα ειναι 
που σκεφτομαι
το ξυλο,
τα καρφια,
την ορφανια.
Πριν απο λιγο
εδεσα 
εκλεψα
σκοτωσα
οχι τα ονειρα
την τελικη ευθεια.
Φοβαμαι το μαχαιρι
οσο κι εσυ.
Σκορπιες εικονες
και πονος
οταν ανοιξες τα ματια.
Αυριο θα ερθεις.
Ουτε για σενα ειναι
για τους τεσσερις τοιχους
ποιος θα κλεισει
τον κυκλο
εφυγε πια
χαθηκε στο κρυο πρωι
αυτη η γη
τι φταιει αυτη η γη.
Αναρωτιεμαι ακομα
τι ωρα ειναι
ποτε θα ερθει η αυγη
και ποτε ο ηλιος
θα σπασει το χωμα.
Ξερεις,
ολα 
μα ολα
υπαρχουν και στο αλλο
το διαφορετικο πιατο
αυτο που μαζευες.
Το κουδουνι
το απογευμα εκεινο
που σε πονεσε
το κρανιο.
Για πρωτη φορα
χαθηκαμε.
Μου μιλας
μοιρολο'ι'
με κοιτας 
μοιρολο'ι'
εως τωρα
αριστα εικοσι
στη στροφιγγα.
Εβαλα κραγιον
θορυβος
κι αυτο
δεν ειναι για σενα
αυτο δεν ειναι 
ουτε για μενα.
Να προλαβω να φαω
και ν' ανοιξω ξανα.
Α! Ενας τοιχος
σημερα
χτες το τελευταιο
φιλι
δυο δευτερολεπτα αρκουν
να σε δω
να ξαναρχιζεις.
Ελα
θα συνηθισεις.
Ουτε αυτο ουτε κανενα
δεν θα ειναι το ιδιο 
για σενα.
Φανταζεσαι για μενα;
Φανταζεσαι εμενα;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου