Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

το σπιτι με τους χιλιαδες κυκλους

Πως ηρθες εδω;
σφιξιμο στα ματια
ζωνη
ολα ή τιποτα
πορτα
σκοινι
το κρεβατι μπλε
το μπλε κρεβατι
σαν μικρη φωτια
ο μικρος χαρταετος,
γελιο
τι να κανεις;
τι μπορουσες να κανεις;
τι ηθελες να ειχες τη δυναμη να μπορουσες να κανεις;
εκτοτε κενωσεις
πανω ή κατω
εκκενωσεις
απο μικρος χαρταετος
αεροστατο
φωτοβολιδα
πολυ αργοτερα
πολυ αργοτερα
αργοτερα
αγαπησα 
τη στοργη σου
ψεμα και ψεμα
και ψεμα
και υπνος
ησυχια
ασθενεια
αρρωστια
κατσε σηκω,
ποταμια τα δακρυα
οταν ησουν στα πρασινα
κι αυτος ο λυρισμος
με βυθισε
σε μεγαλυτερο πενθος
πολυ αργοτερα
πολυ νωριτερα
αργοτερα
χερια στο κεφαλι
προσμονη
ουτε κι εγω σε καταλαβα.
μελανι.
μελανια.
μελανιες.
δεν το βλεπεις, ετσι;
εισαι τοσο αστειος
ανδρεικελο
ανθρωπακι
ευχαριστω
γι'αυτες τις γραμμες
και το γελιο
κοκκινα βαμμενα χειλη
μη
ειναι της μαμας
κανεις ποτε
δεν αγαπησε 
το μικρο χαρταετο
περα απο σενα
σε κεινον τον καναπε
που ειχες τοσο δικιο
και να που ηρθα
ως εδω
μικρο ιωβηλαιο
μικρη μου ηλιαχτιδα
πολυ νωριτερα
πολυ νωριτερα
νωριτερα
παγωτο ξυλακι
ενα αλλο ποιημα
κρυφα
απ'το κτηνος
που τοσο αγαπω,
εφτασε ενας θανατος
για να καταρρευσει
το ομορφα στολισμενο σου
τιποτα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου