Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

τωρα

Εδω και μερες
παλινδρομουσα
μεταξυ κολλεκτιβας 
και καθωσπρεπισμου
η παλια φτηνη σου ενοχη
ξεπηδησε 
ανοθευτη
στο κρεβατι του πονου μου
μια αληθεια
ενα ψεμα
το παιχνιδι της βιας
το παιχνιδι της εξουσιας
να κοιταζω χαμηλα
οραμα
κι εσυ
ενα τιποτα
να με κοιτας
θες κατι αλλο
εγω απο σενα οχι
θες να σου δωσω
εγω ημουν πιο περα
συναισθηση
παρορμηση
το τελος 
της ομοιοκαταληξιας
οπως παιδι
αφορμη
ενα σφυρι πανω μας
λαβα
χωρις ηφαιστειο
μπλε 
κουμπι
αρωμα γνωστο
και μπαμ μπαμ 
στον τοιχο
μυαλα, το αυριο
χαχαχα
να φυγεις 
ασυναισθητα
εκανες ενα βημα
πιο πισω
απο μενα
εγω δυστυχως 
δεν μπορω να διασωσω
το μεριδιο 
της ευθυνης μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου