Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

ατιτλο

Ηταν τα ματια μας
που υψωθηκαν στη σεληνη
και κοιταξαν τις αντιθεσεις,
μισες μαυρες
μισες φωτεινες,
ενα ημικυκλιο γεματο ηδονη
και κρυφους 
ανεκπληρωτους στοχους.
Αντε να'ρθει το ξημερωμα
να δουμε
τι εκρυβε το πρισμα
που διαθλουσε τα ονειρα μας
και μας παγιδευε
μεσα στους φοβους μας.
Να'ρθει η αυγη
ν'αρχισουμε τα γελια
για τον προαιωνιο εχθρο
που σερνεται μεσα μας
γυρω μας
πανω μας
κατω απ'τα βλεφαρα
πισω απ'την πλατη μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου