Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

σουρεαλ

  Οσο σκεφτομαι αυτη την πολη, θα θυμαμαι παντα ενα μεγαλο κομματι μουσακα και το νεαρο ζευγαρακι στο διπλανο τραπεζι να χωριζει σαν να ακουω Μπιζε. Με παροιμιωδεις ατακες του στυλ "μπορεις να βρεις μια κοπελα πιο ομορφη απο μενα" και "τοσα χρονια εψαχνα να βρω το τελειο και τωρα που σε βρηκα φευγεις" και αλλες φωσκολιζουσες αρχιδιες που κανουν τα εντερα μου να ματωνουν, συνεχιστηκε ο ορυμαγδος του μικρου κρυφου οργασμου να θυμηθω τη μυρωδια, τον αχο και τα δακρυα των χωρισμων και σκεφτηκα αμεσως την αυτολυπηση.
      Η αληθεια ποναει, γι'αυτο κι εγω το μονο που εκανα ηταν να κερασω το ζευγαρι απο ενα γλυφειτζουρι για να θυμηθουν αυτο το μαγικο βραδυ κι αυτες τις μαγικες μερες που θα επακολουθουσαν μιας και δεν υπαρχει πιο συγκλονιστικη στιγμη απο την αλλαγη φρουρας των ευζωνων. Αλλωστε θα εχω παντα βαθια στο μυαλο μου ριζωμενη τη σκεψη οτι οπου αλλοι γελουν αλλοι χρησιμοποιουν οπλα και τελικα ανακαλυπτοντας την τυχαιοτητα της διαβιωσης γινεσαι ολο και πιο ιδανικο θυμα καποιου κοκκινου κυκλου.
       Το μονο που μπορω να πω περι του θαυματος ειναι πως μονο η αγαπη και το βρεγμενο τζαμι δεν αγοραζονται και οτι και μονο η αρνηση της υπαρξης της εντροπιας στη φυσικη εξελιξη των σχεσεων ειναι η αρχη της διατηρησης της αντισταθμισης της ενεργειας καθως οσο και αν η ζωη σου ειναι η αρχη και το τελος του συμπαντος κοσμου και η φατσα σου ειναι κατ'εικονα και καθ'ομοιωση μου, ο μπακλαβας θα'ναι παντα πιο νοστιμος γωνια, το χεσιμο θα αποτελει τη μοναδικη εξιλεωση για το σκληρο οκταωρο και ο μαγνητης παντα θα προσκολλαται στο ετερωνυμο. 
       

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου