Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

μικρος χαρταετος

Εκεινο το καλοκαιρι
γελαγαμε,
ο μικρος χαρταετος
περα απο καθε προσδοκια
γελαγε
φωτα πανω του
μια καρδια με ουρα
κοκκινη
ισιο μαλλι
μπουκλα
και γενικα μια χαρα.
Μυριζε απεμπλοκη
γελια
πολλα γελια.
Λιγο πιο περα
σε μια γωνια
ποτε δεν την προσεξες
αραια δοντια
δεν τρωει, δεν τρωει
δεν τρωει
ουτε και χτες εφαγε
δεν θα ξαναφαει
μου το ειπε.
Κοκκινη φουστα
τι ειναι αυτο μαμα;
Αυτο που κανει τ'αγορια
μικρε χαρταετε.
Σ'αγαπω
μην γινεις αυτος που θα γραψει
αυτες τις λεξεις.
Ακομα πιο μετα
ενας μαλακας
αστειος
κακος λυκος
ο κακος ο λυκος.
Λιγο πιο μετα
σκονη.
Εχεις κατι για μενα;
Λεμονι στα δεντρα
και μετα στο κουταλι
και μετα στη φλεβα.
Παιδι, ρολοι, μηχανη
ο μικρος χαρταετος
δεν εχει απο τοτε ουρα,
ντρεποταν 
να εχει,
αϋπνια
καρκινος
ιαχη
πολεμο, εχουμε πολεμο!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου