Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

μπουκλα

Εμαθα πολλα απο σενα
στα τεσσερα
που σ'αρεσε 
σκοτεινε μου 
πουστη εαυτε,
να μη με νοιαζει
σε δευτερολεπτα
για σενα,
να μη δινω
σημασια
στις βιβλιοθηκες
και μεσα μου
να τρελαθω
ενα βραδυ, ενα πρωι,
ενα ζευγαρι παγωμενα χερια,
μια συνθηκη,
χαρτια με ονοματα,
τα γαμησι που φανταζομουν
κι αυτο που εγινε,
την ξευτιλα σου
και το ταπεινο μου ματι,
αυτο,
αυτο το ματι
που γονατιστος 
εκεινο το απογευμα,
σε κοιταζε να μου λες,
ξερεις αποφασισα 
να το παρω ακομα πιο μεσα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου