Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

ατιτλο

Ο,τι με συνοδευει
ειναι το κυκνειο ασμα
των ημερων που περασαν.
Ισως μεσα απο αυτα
τα απατηλα θραυσματα νοημοσυνης
να καταφερω ποτε να κοιταξω
κι εγω
μεσα απο τα παραθυρα 
που μου ανοιχτηκαν.
Το διχως αλλο
ειναι η ιδια η ζωη
που με παγιδεψε
μεσα σ'αυτον τον ορυμαγδο των εικονων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου