Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

τρομονομος

Μια ζωη
ενας χαρακτηρας
διαβολε εγινα
πυρηνικος αντιδραστηρας
κι εσυ
ενα αυριο
διχως τελος
μακαρι να' ριχνα
στο στηθος σου ενα βελος
κι ο κοσμος
μ'εχει διαλυσει
δεν φταιω εγω
η περιεργη μου φυση
κι εσυ
ενα αυριο
διχως σημαδι
μια σφαιρα που διαλυθηκε
μεσα σ'ενα βραδυ
κι ο κοσμος
αλλαξε
εγινε τρομονομος
ειπα δεν μπορει
θα΄ρθεις
κι ομως
μια ζωη
κοιταζω απ΄το κρεβατι
προσπαθω να καταλαβω
γιατι η εικονα μου
μου κλεινει το ματι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου