Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

14

 Μολις βλεπω δωρα του αγιου Βαλεντινου, με πιανει μεταστατικος καρκινος, ανεγχειρητος και δεν ξερω τι ειναι πιο ασχημο, το στραβο μου βλεμμα ή η εικονα που ειχα απο παιδι στο μυαλο μου, με μια χοντρη, η οποια βουλιμικα καταβροχθιζει σοκολατακια λες και ολο της το ειναι εξαρταται μονο απ'αυτο. Αισθανομαι δηλαδη οτι ολο αυτο το ψεμα, ειναι η επιτομη της αλαζονειας αυτης της κοινωνιας. 
       Προτιμω χαρακτηριστικα να παρω τα μαλλια σου και να τα κανω προσευχη (μιλαμε για τρελη δυσανεξια), παρα να σου αγορασω ενα κουτι σοκολατακια κι αυτο το γαμημενο το κοκκινο το αρκουδακι της αγαπης του ιουδα. Ειδικα οσον αφορα στο αρκουδακι, πιστευω οτι χρειαζεται παραδειγματικη τιμωρια με ανασκολοπισμο σε οσους περιμενουν αυτη τη μερα για να σταξουν μελι. Φιλε μου αν θες μελι και εχεις τα αντιστοιχα αρχιδια να πας στο δασος να παρεις. Αλλιως βουλωσε το και παιξτο Winnie the pooh. 
      

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου